Bir çiçek buketi iken zamanla harabeye dönüşümüzü seyrettik biz.
Gün geçtikçe kopan parçalarımızı toparladık oradan buradan.
Halen de parçaları birleştirebilmiş değiliz.
Yarım kalan bir şiir, sonu belirsiz bir hikayeyiz biz.
Oysa geceler gündüz olmaz mı sanki?
Karanlıklar aydınlıklara bırakmaz mı yerini?
Umut alt edemez mi yalnızlıkları?
Çaresizlikleri silip yıkayamaz mı yağmurlar?
Ya bahar bayım, o da kıştan sonra gelmez mi?
Sanki sen bunları unutmuş gibisin
Her hikayenin sonu mutlu mu bitmeli!?
Yada her hikaye bitmeli mi?
Bakıyorum sustun. Son bir kez söyleyecek sözün yok mu benim için?
Oysa sayfalarca sorular ve dizeler biriktirdim ben senin için, hepsi senelerdir sorulmayı ve okunmayı bekleyen.
Ben Nuseybe Kaya. 23 yaşındayım.
Gazi Üniversitesi Arapça Öğretmenliği 1.sınıf öğrencisiyim.
Yazmaya ilgim, Mısır’da yaşadığım yıllarda içimdeki vatan özlemini bir nebze olsun gidermek için dışarıya yansıtmadığım duygularımı kağıda dökmemle başladı.
