Ben bir Cemal Süreya değilim, adımdan bir harf eksiltemem
Biri için güvercin kanadı uğruna şiir yazamam
Savruluşumu kimsesizliğe köle edemem
Gururumu yarı dolu bir bardakla ifade edemem belki de
Bir Afrika olamam, onu şiirlerimde de yaşatamam
Sevmek uzun kelime diye kendimi de kandıramam
Uzaktan severek acı çekmem, çeksem bile bir nefes yakınlığın da çekerim
Dudaklarıma değen yada değmeden uçup giden nefesin için acı çekerim
Söylemek istediğim kelimeleri dilimde parçalayarak değil, midemde sancılar bırakarak severim
Cemal Süreya’nın tanıdığı kadınlar gibi susarak gitmem
Yıkarım ortalığı, kırar, dökerim
Etrafta enkazlar bırakarak içimdeki yangınla boynum bükük giderim
Bağırarak, gurursuz ve asaletimi yitirecek giderim
Ben bir Cemal Süreya değilim belki
Ama ben bir şiir olabilirim
Şiirlerimde aşık olduğum adamlardan bahsetmem belki
Belki de yalnızca minik bir kuzunun masumiyetinden bahsederim
Yalnızca ben, ben olabilirim
Cemal Süreya olamam belki ama
Gözlerimi, sözlerimi, umutlarımı yakarak şair olabilirim.
Kalemine, yüreğine sağlık prensesim benim
Yürek esintilerin daim olsun can kardeşim ♡
harika olmus tebrikler
Bence söz sanatları ve kafiye ahenk ölçüsü bakımından çok güzel bir şiir olduğunu düşünüyorum Ellerine sağlık Dila başarılarinin devamını beklerim
Teşekkürler güzelim.
Yaşlı bir okuyucu olarak genç bir kalemi okumak güzeldi, yüreğine sağlık kardeş, keşke Cemal Süreyya da okusaydı😊 belki soyadından harf çıkarmaz bir tane daha eklerdi.