Kategori: Şiir

Onlar da uzaklardan bir hayale yürüdüler. Eyüp Sultan dendi mekânlarına.   Kucaklamak istediler uçtan uca dünyayı. Ulaşamadılar menzillerine. Hayalleri ile birlikte burada kaldılar.   Eyüp’tü adı, sultan oldular gönüllerde. İşte şu bulunduğumuz yerde.   Hayaldi yirmi yaşında bir çocuğu Fatih yapan. Karada yüzmek de vardı denize ulaşmak için. Sesler duyulmuyor o zamandan, kadırgalar çoktan çekilmiş.   Bilmediğim bir dünyada, şimdi haliç kıyısında. Hayat gibi kıvrılarak […]

Eskilerden, çocukluk masumiyetinden, Uyuyasın diye ninni söyleyenlerden Yiyesin diye kaşığı uçak edenlerden Ey taçlı kır lâlesi, sana selâm olsun! Yürümeye başlayınca sevinçten ağlayanlardan Sen yere düştüğünde içi kanayanlardan Mutlu olasın diye sana oyuncak alanlardan Ey taçlı kır lâlesi, sana selâm olsun! Sabah okul için seninle kalkanlardan Uykulu gözlerle beslenme hazırlayanlardan Sonra harçlık verip okula yollayanlardan Ey taçlı kır lâlesi, sana selâm olsun! Bugün, şimdi kıymetlerini […]

Korkuları kov, inancını güçlendir. Yolunda engel olsa bile cesaretle adım at ve ilerle. Kendine güven. İçinde karşılaşma, ortaya çıkar. Korkuları kov, hayattaki fırsatları yakala ve muhafazaya ulaşır.   Korkuları kov, zihnindeki olumsuz düşünceleri sil. Olumsuzluk yerine pozitifliği yüreğine yerleştir. İçindeki güçlü yanları keşfet, korkularını aş. Korkuları kov, kendine olan inancını hiç kaybetme.   Korkuları kov, sevgiyle besle kalbini. Kendini kabul et, sevgiyle kendini sar. Kendine […]

Fotoğrafta gördüğünü, aynanda bulamıyorsan eğer Tutuşmuş kağıtlar gibi yavaş yavaş Beyazdan siyaha dönüp yok olurken Anlamını yitirmenin getirdiği sancılarla Atılan naraları duyacaksın yüreğinden. Uzaklaştıkça silinecek yaralar ondan Er ya da geç barışacaksın savaşınla Bile dost olur insan Bu hiç ummadığı anda Sonsuz merhametin yağmurundan Bir damla düşmüş kalbine Uyan! Odur seni kurtaran, Bilendiğin tüm intikamlardan. Emre OKYAY

Çiçekler, böcekler ne güzel mahlûkat Ne güzel yaratmış sâhib-i kâinat! Bu güzellikleri görüyor mu kalp? Şükret ki artsın derecelerin kat kat! Müşâhede edip etmez misin tefekkür, Mevlâya etmemiz lâzım değil midir teşekkür, Gözünü dört aç da hakîkatleri gör Göreceksin huzur dolacak kalbin bir ömür! Dünya daha mı güzeldir cennetten Gafletten uyan nefsine yenilmeden Aldırma kanma dünyaya, dünya fânî hireti düşün iş işten geçmeden! Tuğba AKMUSTAFA