Çok duyduk methini, İstanbul’un. Şehirlerin incisi, Hakanların gözdesiydi. Kimine cehennem ateşi, kimine cennet müjdesi. Allı yeşilli, herkesin has bahçesiydi.   Nakış nakış işlenmişsin   Çıkılır dik yokuşlardan, yorgun düşer ayaklar. İzlerin kokusu sinmiş toprağa, hâlâ var. Yeri göğü inleten ne toplardı onlar, tarih sayfalarından.   Ne şahane günlerdi, unutulmaz dersin.   Kuytu köşelerde ipten kurtulmuş gölgeler. Kurcalar gizli gizli bilinmeyen gizleri Kös sesleri ta uzaklardan, […]

Gönlümü kaptırdım ben sana, kurban olduğum. Sen arayacaksın diye gözüm telefonda. Aşk türküleri çalıyorum bir yandan. Hem de nasıl türküler. Eskiden de severdim fakat bugün bir başka güzel. Kimseden çekinmeden şöyle diyor yaşlı kalbim. Ben ölmedim dipdiriyim. Bu aşkı da çekerim. Ne zaman kapımın önünden geçen bir çift, Hatta havada uçan iki kuş görsem. Kıpır kıpır kalbim. Papatya falı tutmuyorum ama. Ben o sizin bildiğiniz […]

Farkında mıyız, her gün biraz öldüğümüzün? Kocaman mavi göller, ince uzun kıvrılan ırmaklar. Ve insanlar. Bahar tazeliğinde, yanıbaşımızda. Sessiz. Yakalanmış anlarımız. Fotoğraf makinalarına hapsedilmiş. Resimlerimiz. İşte o biz. Gülen, gülümseyen. Ağlayan yok içinde. Işığı yanmaz bakılmazsa kendilerine. Bakılmak için de taa içlerine. Kerem susuzluğunda. Burada beklemekte. Bilal YILDIRIM Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi mezunu Baba. Eşini, çocuklarını ve ailesini çok seviyor. Hayatı seviyor. www.aileagaclari.net/