Başı Boş Biri
Hayata hep geç kalan o kişiyim ben. Herkes gibi normal kalamıyorum, Alışmak istemiyorum sıradanlıklara. Maskeleri ile yaşayan, kalemi hep kırık son kaleyim. Yetişemiyorum, soluklanamıyorum, soluk alamıyorum. Hiç bir yere ait olmadan her yere koşturuyorum ama hiç bir yere sığamıyorum. Naif düşüneceğim diye narin narin kırılıyorum. Her şey yolunda gibi ama hiçbir şey yolunda değil. Tebdili mekan istiyor bu benliğim. Yüzüme çarpılan kapıları ardımda bırakmalıyım. Hangi […]
