29 Nisan 2023

Bir Beyaz Haber: TEKNOFEST!

Yazar: Hatice Hazal GÖKÇİMEN

“Anne, ben niçin bu kadar heyecanlıyım?” Mutluluğumu, heyecanımı en bir saklayamadığım yer burası sanırım. Şu ana kadar gittiğim tüm yılları hatırlıyorum da; katlanarak büyüyor içimdeki coşku her sene. Eylül demek bir beyaz gökyüzüne kavuşmak demekti çünkü. Şimdi ise erkenden bahar geldi…  Bayram yerine gidiyormuş gibi erkenden çıktığımız yolda kalbim çarparak ilerlerken “Teknofest!” diye fısıldıyordu kulağıma, içime sığmayan o şarkı. Ürkütücü derece güzel SoloTürk’ün sesi karşıladı […]

23 Mart 2023

Hesap Günü

Yazar: Hatice Hazal GÖKÇİMEN

Eylül 1932/İstanbul Ah ki yanık yüreklerin türküsü Kara Tren… Demek yine alıp meçhullere götüreceksin bizi. Kardeşimle beraber memleketimden bu trenle çıkmıştım. İstanbul’dan Trablusgarp’a bu trenle gitmiştim; ilk orada yaşadım mahşeri. Silah arkadaşlarımı, kardeşlerimi verdim toprağa bir bir. Sonra bu trenle düştüm Çanakkale yollarına. Kara Tren beyaz haberler götürdü vatanın dört yanına. Irak Cephesi’nde buldum kendimi sonra. Ya Payitaht? Ya nazlı güzel İstanbul?.. O vakit idadiye […]

8 Mart 2023

Yıkılan Satırlardan Sağ Çıkanlar

Yazar: Hatice Hazal GÖKÇİMEN

“Tek güvencemiz Allah’tır, başka hiçbir güvencemiz yoktur.”  Üstad bana söz bırakmıyor.  Belki bu yüzden yazarken çok kereler ondan alıyorum cümlelerimi. Eksiklerimi örtüyor gece gibi. Sol elimle yazıp sağ elimle yemeğe alışmam gibi.  Neredeyse bir ay geçti.  Önce vaktinde uyumayı öğrendim.  Sonra sünnetleri hatırladım.  Bir vakit sonra üşümem ve uyuşukluğum geçti.  Ellerimde canice açtığım yaralar bile iyileşmeye yüz tuttu bir ay dolmadan. Bir ay dolmadan ne […]

8 Ocak 2023

Vuslat

Yazar: Hatice Hazal GÖKÇİMEN

İnsanın tüm hayatını, vakfettiği değerleri, kendisini, her şeyi yok sayıp, reddetmesine sebebiyet veren bir duygu: öfke. Üzüntü belki durulup düşünmeye sevk eder kişiyi lakin öfke, akli melekeleri kontrolü altına alır ve insan kendini kaybeder. Bu, uzun vakitler alsın yahut bir fırtına misali gelip geçsin, böyledir.  Öfke; korku, bezginlik, pişmanlık, kaygı gibi hislerle birleşince Sabah’ı bir meçhule sürüklemişti. Bîçare kızcağız İstanbul sokaklarında ne yaptığını, nereye gittiğini […]

15 Aralık 2022

Mütemadi Meçhullerim

Yazar: Hatice Hazal GÖKÇİMEN

Niye bilmiyorum. Bunu çok yapıyorum. Bilmemeye kaçıyorum. Çemberin içinde dönüp duruyorum. Çıkabilecek miyim? Bilmiyorum…  Aslında bir şiirdi bu. Berbat hissettiğim bir vakit yükümü mısralara paylaştırmak istemiştim. Yazıya da o şiirin başlığını koyacağım sanırım. Şimdi mi? Edebiyat öğretmenimizin verdiği ödeve rağmen şiir, bana uzak. Her seferinde “Yapmayacağım” diyorum. Bu defa bir cümle dahi almayacağım. Baktım böyle olmuyor, bunun şiirini yazdım. Beğenmedim gerçi. Kocaman küçük dünyamda cümleler, […]