Kategori: Kültür&Sanat

İçime hiç de gidici olmayan biçimde oturmuş bir duygunun psikolojik tespitini okumuş ve gözlerim dünyaya gözyaşı ihracına başlamak üzereyken karar verdiğim bir yazı başlangıcındayım. Neden bu duyguyu daha da acı şeylerle süsledikten sonra acılı sözlerle bestelenmiş bir şarkı eşliğinde ağlayıp ağız tadıyla melankolimi yaşamadım, bunu açıklayacağım. Çünkü bunu hep yapıyorum. Pek bir faydasını da görmedim; o anki pesimist ruhumun hazzından başka. Hazza da fayda denebilirse… […]

Her yeni başlangıç gelecek olan bir bitişi mi müjdeler? Peki sonu yokmuş gibi hissedilen anlar? Yaşamak mı, yanmak mı? Hepsi meçhulde kalan soru işaretleriyle dolu olan heybeden birkaç pare. Hayallerin harcanamayacak kadar güzel demişti… Geçmiş zaman eki can acıtır. Peki insanı delirtir mi? Zira ben hissediyorum, içimde bir şeyler parçalanıyor. Pare pare ruhum döküldü ayak diplerime. Geriye yarım bir akıl, birkaç hüzün ve bir ince […]