Manzara
Gemilerin açıkta süzüldüğü gibi izlerdik karşı kıyıları seninle Hiçbir şeye, hiçbir yere ve hiç kimseye de acelemiz yoktu Bir kılıç gibi yararken gecenin kalbini yıldırımlar Bizi lal bırakan ürpertimizle bulutlara özenir Yüklerimizi bize verene terk edip durulurduk Biz durulsakta o hiç durulmaz Böyle donup kaldığımız anlarda bizi umursamadan Biz çözülmeden erirdi, erirdi zaman Çırpındıkça yarası çoğalanlar ağlardı Biz hiç bitmeyecek sandığımız o an Şimdi sahibi […]
