Kategori: Şiir

Sonsuz özlemin başladığı gün 02.12.2021 Çok tuhaf; zihnimin reddettiği ama kalbimin acıdığı karmakarışık günlerin başlangıcı   Yine birkaç gündür düşünüyorum seni. Sesini düşlüyorum tekrar tekrar, unuturum diye ne kadar çok korkuyorum bir bilsen… Çok derinden gece olsun istemiyorum. Sanki gökyüzünün kararmasıyla birlikte benim de içime doğuyor özlemin. Sen benim toprağımdın. İnsan ağacını topraksız bırakır mı hiç baba? Beni yarım bıraktın, artık kurumaya başladı dallarım. Yeşermiyor […]

Ödünç bir ses dudaklarımdaki, Gözlerimde taklit edilmiş acılar… Nedir bu matem sisli zihnimdeki? Taşımıyor artık beni ipekten kırılgan kanatlar. Gecenin kadifeliğinde kaybolmuşum, Nekahetini çoktan doldurmuş yıllar. Yalnızlığımın üstüne günler doğurmuşum, Mahmur bir uykudan uyanır anılar. Geç yağan yağmurların, Faydası dokunmaz çiçeklere. Dilhûn yüreğim ses etmez, Bitmek bilmeyen nekahete. Ölü bir bedeni taşıyan, Bir minik ruhtan ibaretim. Yeryüzünde bitsin artık çilem, Çabucak sürsün icabetim. Müberra KOÇAK […]

Yine bir sonbahar günü geldi çattı Etrafı derin bir sessizlik kapladı Ağaçlar küstü, yapraklar sarardı Bulutlar gözyaşlarını saldı Güneş bile dayanamayıp Bulutların arkasına saklandı Etrafı derin bir hüzün kapladı Gündüzler uzadı, geceler kısaldı Çetin bir rüzgâr kapımızı çaldı Bana sensizliği anlattı Sensiz geçen günleri anımsattı Benliğimi de alıp ortalığa karıştı Derken sen karşıma çıkıverdin Benliğimi bana verdin Bulutların gözyaşlarını sildin Güneş’e gel benimle dedin Tekrar […]

Burak Şahin’e Bileğim kesildiğinde Şahdamarım kusuverdi taşıdığı ne varsa. Birçoğu kayboldu kırmızı halılarının derinliklerinde; Birazı desen oldu; süs, tezhip yahut hat; kubbe ve kemerlerinde; Birazı güneşin rengine rücû etti, saf saf çizildi minbere; Bir avuç da toprağın örtüsüne, yeşiline intisâp etti mihrabının. Boğazım tıkandığında Ağzımdan dökülüverdi ciğerimde ne varsa. Pencerenin ardında toprakla yeniden yoğruldu; Tohum oldu, tohum servi oldu, servi ibret oldu. Güllere gübre, köklere […]

Tanrım bu gece ölmeliyim, Acı tüm hücrelerimde. Her nefes alışım derin bir yara açıyor bedenimde. Yarın olacak mı Tanrım? Benim gökyüzüm nasıl aydınlanacak?  Haber ver ölüm meleğine,  O gece, bu gece… Kalp: kan pompalama aracı, Nasıl bu kadar yanar? Sığmıyor artık kafesine. Sen Tanrım; öyle ulu, öyle yüce… Ben ise; öyle zayıf, öyle aciz… Aciz bir beden nasıl dayanır bunca acıya? Kaderdir Geçer, diyorlar… Sen […]