Kategori: Şiir

Ruhum ayrılık vadisinde, Vaktin gölgesine kazınmış bir kaç satıra anlam yüklemede. Elleri toprak kokan emekçileri andırıyor bu haliyle… Dizlerinde yolun izleri Süslü dünyalara yakışmayan yorgunluğun isleri. Ruhum banliyölerde büyümüş çocuklar gibi, Aciz duaları çekildi göklere Makamların kibrinden arınmış gözler de şahit Ruhum aminleri ağırlıyor yokluk evinde. Aminler tevazu ile toprağa göğe ve denizlere karışıyor. Ruhum Varlığın kendisinde yok oluyor, Can buluyor Can oluyor… Yeliz HANÇERLiOĞLU

Sana “kal” demiyorum, ama gitme. Bırakma beni bu ıssız, sonu gelmez sokaklarda. Bırakma beni ayazın hüküm sürdüğü gecelerde. Ruhum üşür, dökülür yaprak yaprak. Kaybolurum sensizlikte; her adım uçurum, Her adımda gölgem bile terk eder beni.   Sesim yankılanır boş duvarlarda, Bir duvardan ötekine savrulur. Ama yankılar yetimdir, sen yoksan. Kelimelerim rüzgârın insafına kalır, Her biri bir çığlık gibi kaybolur ufukta.   Bir adım daha atarsan, […]