Memleketi özleyince
Kapısını çalardık
Memleketimiz olurdu
Kucaklardı neyimiz var neyimiz yok
Şimdi bahçesi talan olmuş
Yaban otları toplansa bile her gün.
Sulansa da çiçekleri:
Hazan vurmuş bahçesine
Bir Kars türküsüyle büyüttü onları
Elinde koyu kırmızı çayı
Balkonundan sokaklara uzanan
Elleri vardı geceyi kollayan
Hikayesi acırdı dilinde anlattıkça
Hemen önünde köyünü görürdü
Bir de türküleri vardı:
Akşam yaktığı türküleri
Özlemiyoruz artık memleketi
O bahçenin gerçek sahibi gelse
Yeter diyoruz,
Bize o yeter.
İlkokul öğretmenimin teşvikiyle şiir yazmaya başladım. Bazen küssem de yazmaya sağ olsun şiir peşimi bırakmadı. Keyifli okumalar:)
