Acının kokusunu koklayarak kahkaha nidaları atmanın buhranı içerisinde gitgellerle kalıplaşmış kıyafetleri giymekti vedalar. Son durağa varıncaya değin elveda diyen kimsenin sebebinin bilmediği vedalar… İnsan ömrü kaç vedaya tanıklık eder? Vagondaki boş koltukların sayısı hayat gailesinde kaybolurken nabız ritimlerini gözyaşları belirlemeye başlar. Gelir geçer olanlardan revansız çöllere güneş bırakanlar. Güneşi görse hangi baharda kırık döküklerle tekrardan açar… İnsan, sonbaharını yaşamaya yüz tutmuşken yeniden çiçek açmak için […]

Açıyor dünyaya gözlerini mışıl mışıl uyuyan bebek. Ne oluyor da hemen uyku haline dalıyor?  Dünyaya gelişinin ardından başlıyor tebrikler, hediyeler ve sevinçler. Her şeyden habersizce en büyük doğumuna hazırlanıyor kundakta. Annesi kucaklarken yavrusunu ninniler söylüyor, kucaktan kucağa bir anda sevgi sarmaşığı oluşuyor. Halinden pek memnun koca bebek, her gün seviliyor. Ne tuhaf; bir defa sevilince duygu oluşmuştu. Neden yetmiyor bu sevgi? Her gün alıştığından belki […]