Şerit şerit hayalleri akıyor insanın, geçmişinden geleceğine. Okumanın ve de yazmanın yükünü sırtlandığı günün akşamında esrarlı gözlerle efsunluyor etrafı. Çıkış kapılarının pervasız seslenişleriyle batmaz güneşin etrafında, ısıtıyor anne yüreği minicik yavrusunu. Sobadaki ateş her günkünden biraz daha sıcak. Baş koyulan omuzların hakkını veriyor anne. Kızına ve oğluna hüzün yüklerken, etrafına gülücükler saçıyor. Hayallerini annesi belirliyor evlatlarının. Verdiği omuzların sermayesinin yüzdesini istiyor. Gözlerini yumduğu anda, kendinden […]

Yazıp çizmenin köhne virane şehri buralar. Ardında yatan İnci tanelerini görenler gözlerine hasret kalacak. Kim bilir, amansız mücadelelerin zafer bayrağı hangi haritanın kaderinde yeniden çiçek açacak? Her şehirde insan yeniden doğar. Kimi şehirde yalnızlığını kimi şehirde çocukluğunu bulurken bazı şehirlerde bitişleri beraberinde getiren başlangıçları yakalar. Bu vilayetler içinde insanları varken kimsesiz kalan, yokken yine kimsesiz kalmanın hüznüyle yeniden kendini keşfetmeye başlatır insanı.  Beraberinde yalnızlığı armağan […]

Hayat uzaklaştığın noktada kalmıyor. Tekrar başlıyor gittiğin yerde. Unutuluyor sanılıyor, oysaki insan unutmuyor, sadece erteliyor; tıpkı acılarımızı ertelediğimiz gibi. Bugün dünü düşünmekten, yarın ise bugünden planları yapılırken yok oluyor. Herkesin konuştuğu planlar, projeler yapılırken “Acını yaşayabildin mi?” sorusu dahi sorulmadan ilerleniyor çünkü bir öğreti var: Ne olursa olsun zamana ayak uydurmak zorundasın. Oysa unutmak ve görmezden gelmek, en büyük merhametsizliktir. İnsan her şeyi kaldırabilir ama […]