Benim Labirentim
O gün gelse kıyamet kopar herhalde. Kopmasa bile deliye dönerim. Dönmesem bile sesim inletir yeri, göğü. İnletmese bile… Düşüncelerinin sonucuna bakıyorum, sesi bile çıkmıyormuş insanın. Öyle bir ağırlık ki gelen, öyle bir sessizlik ki; dilin lâl, kalbin beton gibi oluveriyormuş. Ayak parmak uçlarından saç teline kadar bir sızı geliyor. En çok da kalbinin orta yerine oturuyor o sızı. Ara ara geçti mi diye yokluyorsun, nâfile. […]
