Çiçekler, böcekler ne güzel mahlûkat Ne güzel yaratmış sâhib-i kâinat! Bu güzellikleri görüyor mu kalp? Şükret ki artsın derecelerin kat kat! Müşâhede edip etmez misin tefekkür, Mevlâya etmemiz lâzım değil midir teşekkür, Gözünü dört aç da hakîkatleri gör Göreceksin huzur dolacak kalbin bir ömür! Dünya daha mı güzeldir cennetten Gafletten uyan nefsine yenilmeden Aldırma kanma dünyaya, dünya fânî hireti düşün iş işten geçmeden!

Karanlığın en belirgin vaktinde;  yağmurların şarkı söylediği,  serin rüzgarların ısıttığı o sonbahar gecelerinde,  sen üşürken,   yine de beni sev.    Şehri hırpalayan,  ruhunu kabzeden aşkları seyredince  ve dönüşü olmayan yollara girdiğimi sezince;  Kendim için yaşadığım hayat neye yarar?  Sen yaşarken,  yine de beni sev.    Ömrün hoyratça yaşandığı gerçeğini bilince,  geçen her günün,  mutlu sona yaklaştırdığını hissedince,  güneşin tersten doğduğu o gün bile,  seni beklediğimi […]