“Hikayesi olanlara…” /Kış, 1972/ “Bugün görüş günü.” diyor ablam, tüten çaydanlığı sofraya yerleştirirken.  “Biliyorum.” diye mırıldandım.  “Nicedir gitmedi, annemi bir götürsen ya…” Sıkıntıyla bardağımı uzattım: “Babam?..”  “Canım, babamın haberi olacak değil ya.”  “Bugün akşam üstü kalkacak otobüs.” “O nedenmiş, hem nasıl iş o öyle?” “Arabanın bakılacak arızası var anca akşama çıkar. Siz gidecekseniz bizim çocuklardan birini veririm yanımıza.” Ablam huzursuzlukla kapıdan tarafa bakıp kimsenin olmadığına […]