Kategori: Edebiyat

5 Mart 2024

Filistin’e Mektubum

Yazar: Şefika Nur KOCAAĞA

Bizi affedin , Rahmet Filistin’in üzerine ve biz çaresiz kardeşlerinizin üzerine olsun… Mektubuma nasıl başlamalıydım bilemedim çünkü çaresiz ve acizim. Günler, haftalar ve aylar geçti, değişen tek şey şehit sayısı. Sıcak bir evimin olması ailemin yanımda olması, Birçok nimete rahatlıkla ulaşabilir olmam hiç bu kadar beni rahatsız etmemişti. Dünyanın sessiz kalmasına dayanamıyorum. Savaşı engelleyemeyen büyüklerimiz adına özür diliyorum, Hem siz hem de Allah affetsin bizleri. […]

3 Mart 2024

Yaralı Gonca

Yazar: Fatıma Nur ÖZBAY

Kökünden darbe almış bir goncayı açması için, kim neden, nasıl ve ne vakit ikna edebilirdi ki? 5n1k incelemesi, bir yazarın günlüğünde, bir bütün halinde ilk defa görülebilirdi sanırım. İlk olduğu kadar son olmasını diliyorum. Zira bir bütünle savaşmak, bireyleri alt etmekten daha güçtü. Açamamasına rağmen yaşama tutunan bir gonca güçlü müydü? Yoksa kendi kalkanları arasına gizlenen bir korkak mıydı?.. Kirlenmek yalnız kelimelere mi hastı? Atılan […]

1 Mart 2024

Geç Kalanlar

Yazar: Süheyla GÖKCAN

Şeker kokusunu almış karıncalar gibi zihnime üşüşen düşüncelerden kurtulsam her şey yoluna girecek. Dışarıda hava bulutlu, yağmur yağsa rahatlayacak. Herkes bir yerlere koşturuyor: Otobüsü kaçıran öğrenciler, işe yetişmeye çalışanlar, çocuğunun elinden tutmuş kreşe götüren anneler… Ben hariç herkes koşturuyor. Yine pencereden dışarı bakarken hayatı sorguladığım anlardan birindeyim işte. Ben Eylül. Bu kadar. Beni tanımlayacak başka kelime bulamıyorum. Birinin annesi, birinin öğretmeni, birinin arkadaşı değilim. Dümdüz […]

20 Şubat 2024

Mevalinin Kabile Arayışı

Yazar: Kübra İLERİ

Gözümün gördüğü, kulaklarımın duyduğu, aklımın binlerce his arasından hangisine tercüman olunması gerektiği komutunu dilime verdiği hak ve hakkaniyet çizgisinin; ihlal kurallarına rağmen kalbimin durmadan çalıştığı bir noktada uzuvlarımın hareketsiz kalışını şaşkınlıkla izliyorum. Gözyaşlarıyla mürekkep, yaşadıklarıyla bir kalem dokunuşu, herkese ses olmayı beklerken kendi sesinin duyulamayışını, binlerce defa ahtan ve ahde vefadan arda kalanlarla yetinmenin, yarın düzelecek umuduyla bekleyişinin sessizliğiydi. Hayat yaydan çıkan bir ok haline […]

18 Şubat 2024

Bir Zamanlar Ben

Yazar: Bilal YILDIRIM

Orta yaşlı, buğday benizli, zayıf, kahverengi şalvarlı bir adamla 12-13 yaşında bir çocuk, dar bir sokaktan içeri girip tahta bir barakadan yapılmış terzi dükkânının önünde durdular. Ön tarafa bir ayaklı dikiş makinası konmuş, arka tarafta ise üzeri kumaş ile örtülmüş uzunca tahta bir masa vardı. Daha arkaya da kumaşları koyacak bir raf yapılmıştı. Tezgâhın hemen yanına da giysiler asılmıştı. Adam selam verdi ve: “Bu benim […]