Kategori: Edebiyat

–Ne çok tokan var. –Onlar toka değil, cihaz. Yağmur çoğu zaman yağmak için düşmez yere. Bazen kuruyan acılara merhem olmaktan öte başka bir şey değilken, gözlerine şemsiye tutmayanların kaçamak alkışlarıdır yağmurumsu taneler, inciler. Kalp kiminse akıl da onundur, göz de kulak da kol da bacak da. Her şeyin olması için bir tek kalbin olması yeterlidir hayatta. Lakin herkes bu cümlenin içinde barınamayacak kadar yoksundur kalbiyle. […]

“ Oy gülüm gündüzüm sensiz ben…” – Ooo İbrahim, yine dilinden düşmüyor bu şarkı. – Pardon usta kaptırmışım kendimi – Belli belli İbrahim… Deyip gülmeye başladı Yaşar Usta. Altmış yaşına merdiven dayamıştı, anlardı insanın hâlinden. İbrahim yârim var diyemiyordu lâkin hâli tavrı bas bas bağırıyordu. Tabi bu durum Yaşar Usta’nın da gözünden kaçmamıştı. İbrahim hassas bir delikanlıydı. Yetim büyümüş, sevgi nedir bilmemiş. Sırf onlar kimseye […]

Kendimi en iyi hissettiğim yere attım; sahile. Hiçbir zaman “niye”sini sorgulamadım. Ancak sebebini yaradanın yaratılandaki tesirini en açıkça gördüğüm yer olarak nitelendirebilirim. Dalga sesindeki huşu… Hep O’nu hatırlatıyor. Elimde her zamanki gibi bir dolu kitap vardı. Kollarıma giren ağrı sebebiyle daha fazla dayanamayacağımı fark ederek onları önümdeki banka koydum ve yanlarına oturdum. Onlar benim tek dostlarımdı. Diriliş dostlarımdı. Ben onlara hesap sormaya giderken onlar beni […]