Aile&Çocuk
24 Ocak 2024

Bir Çocuk İçin Nasıl Köy Lazım?

Yazar: Hilal Şeyma KANDEMİR

Derler ki, bir çocuk yetiştirmek için bir köy gerekir. Bu çağda bir çocuk yetiştirmek içinse bir köyle(!) mücadele gerekiyor. … Zamane anne babaları olarak çoğu şeyi kitaptan öğrendiğimiz gibi ebeveynlikle alakalı ne varsa bildiğimiz, usul gereği kitaplardan araştırdık, bulduk, okuduk. Çocuk büyütmeye teoride hazır sayılırdık. Ama pratikte işler çok farklıydı. Çocuk doğduğunda ilk şoktan sonra bildiklerimizi uygulamaya başladık. İnsanın ilk defa karşılaştığı bir durumla baş […]

Edebiyat Şiir
23 Ocak 2024

Âşk, Âşık, Mâşuk

Şair: Sema Nur EKİNCİ

Bir budala gönüldür solumda sakladığım Bedenim raks ederek, yürüyorum sana Ayak uydurmuşum dünyadaki notalara Her şey bu kadar mı güzel olur Sevgili! Seni sevmek demek, çiçek açan bulutlar… Dudağımın kenarında bir kıvrım Tebessüme yürüyor yüzümün her çizgisi Seninle olmak işte böyle tebessüm edilesi… Yüzünde açıyor mayıs çiçekleri renk renk Buse kondurmak geçiyor içimden yanaklarına Peki ya okşamak saçlarını! Kar tanesinden daha yumuşak o telleri… Basit […]

Edebiyat Fikir
22 Ocak 2024

His Bırakanlar

Yazar: Şerife KULU

Bazen bir duman olduğumu hissediyorum. Ilık ılık yeryüzünden gökyüzüne doğru akıyorum. Tabii dumandan başka ne akabilir ki bu istikamette? Bir de ruhlar. Sahi ruh demişken, bedenimiz toprakla hemhal olduktan sonra mı önce mi ruhumuzu teslim ediyoruz acaba? Bir çoğumuz, tabii ki öldükten sonra teslim ediyoruz, dese de ben ölmeden önce teslim olan ruhlar olduğuna inanıyorum. Öyle güzeller ki gökyüzüne doğru değil sanki yüreğime doğru yol […]

Hikaye
21 Ocak 2024

Gümüşî Kutu

Yazar: Tuğba KORKMAZ

Bahçe kapısının pas tutmuş kilidine kuvvetlice asıldı. Bir iki zorlanmadan sonra ürkek adımlarını içeri atmıştı. Çocukluğunun geçtiği ev karşısındaydı. Buz gibi mermerden merdivenleri tırmanırken sırtında asırlık bir yorgunluk vardı. Kimsecikler yoktu etrafta. Sessiz ve derinden ilerledi, bahçe kapısını aşmış evin kapısına varmıştı. Yutkundu, soluğu kesilir gibi oldu. Bir adım geri çekilip kapıya sırtını döndü. Bahçeyi seyre daldı. Meyve ağaçları, kurumuş bir asma, harap bir çardak. […]

Şiir
20 Ocak 2024

Sonbahar

Şair: Müberra KOÇAK

Son baharları al götür buradan. Kasımlar sen gideli soğuk geçiyor. Yere düşen her kuru yaprakta, Belli belirsiz siluetin oluyor. Birlikte yazmıştık kaderimizi, Şimdi kaldı bende kaderin izi. Nasılsın diye hiç sorma, Bende senden sonra yaşamadım ki… Görmemişsin oysa hiç beni, Aldanmışım onca şeye olmamış gibi. Geceler artık gündüzlerden uzun sanki, Sahi kulağıma fısıldadığın o şarkı neydi?