Gözümün gördüğü, kulaklarımın duyduğu, aklımın binlerce his arasından hangisine tercüman olunması gerektiği komutunu dilime verdiği hak ve hakkaniyet çizgisinin; ihlal kurallarına rağmen kalbimin durmadan çalıştığı bir noktada uzuvlarımın hareketsiz kalışını şaşkınlıkla izliyorum. Gözyaşlarıyla mürekkep, yaşadıklarıyla bir kalem dokunuşu, herkese ses olmayı beklerken kendi sesinin duyulamayışını, binlerce defa ahtan ve ahde vefadan arda kalanlarla yetinmenin, yarın düzelecek umuduyla bekleyişinin sessizliğiydi. Hayat yaydan çıkan bir ok haline […]

Kader mi görmezden geliyor yoksa yollar mı aşina benliğe? Nice yaşlar geçerken merhamet çınarını gölge yapan, yolunu şaşmış gönüllere ferman olmuş topraklarda yeşerir hemrâh. Yüzü gülmezlere ışıltılı bakışlar bırakırken demlenen gençliğinde bir çift gözyaşı bırakır. Bunca gamı ruhunda yaşatırken yeryüzünde ev kurduğu için kâinata bir müjde kaynağı olur. Hemrâh geriye kalan bir tutam yalnızlık, bir parça kırgınlıkla yeniden inşaa eder meskenleri; yaşatırken yaşlanmasına rağmen. Devinimselleşen […]

İnsan yaşamı tamamıyla bir aldatmacadır. Bu aldatmacalarla insan, yaşamını doğru bildiği yanlışlara inanarak ve inandıkları uğruna belirli ideolojiler etrafında çeşitlendirerek farklı tonlarda düşünceleri insanların masasına servis eder. İnanmayla başlar ne de olsa her şey. Gerçeklerin karanlık gecelerde toprak altına gizlenmesini, gün ışığı doğunca ansızın izlere denk geldiğinde anlar insan; bu farkındalıkla vicdani ve ahlâkî cezaların bir süre sonra rahatsız etmemeye başladığını. Aklın ve kalbin uyuşmazlığı […]