Kategori: Şiir

Yüreğime aşkın neşr olduğundan beridir, Ekseriyetle seni düşlerim. Bir mahfil yeri yaptım yeryüzünü senin için; Sabah üzerime gün doğdu mu, Ben seni severek ibadetime başlarım. Bilmez misin dilhun yüreğimdeki hasreti? Bir değil bin yıl gözler yolunu! Gözlerime çalınmış gece vaktinin koyuluğu, En çok toprak hatırlatır bana yokluğu. Ben senin bahçelerinde çalışırım gönül tokluğu. Benim gönlümden senden başka kervan geçmez, Yüreğimin bildiğini dilim söyletmez. Aşkın lal […]

Düşme sen ey çocuk İnsanlığın bataklık dünyasında Düşme ki kaldıranın olmaz senin Yıldızlar dökülse ay inse yere Düşme sen ey çocuk Ebabillerin taşına layık olsa da Tüm insanlık Ebabile hacet yok Vicdanlar taşın ta kendisidir Bakma sen ey çocuk Görme dünyanın aymaz yüzünü Kör olmuşları Aldanıp aldırmazları Duyma sen ey çocuk Kınamaların vızıltısını Ki karıncaların ayak sesleri ondan daha anlamlı Daha gür seslidir Süleyman’a su […]

Anlamam insanların vicdansızlıklarını Kendilerine olan vicdansızlıklarını Sevgisiz kalpleriyle böbürlenirler hep Tonlar ağırlığındaki şiirlere şarkılara sığınırken bile O aşağılık kalpleri yüceliyor hepsinin Peki hep aynı şarkıda takılı kalma arzuları? Acı dolu kalemlerle yazılmış şarkılar varken Hep aynı şarkıyı dinleme arzuları Ah şu insanlar Acınası varlıklar Korkularına rağmen yüce tutarlar kalplerini Ve en çok aşağılarlar çevresindeki duyguları En güzel duygular onlarınmış gibi sanki Her şeye katlanan artık […]

İnsan insana soğuk, mesafeli insana. Denize bile anlatıyorsun da anlatamıyorsun insana. Aynı amaçla yaratılmış fakat ayrılmış da olsa Lakin yine muhtaç insan, insana…   Sen doğruyu savunursun, o eğriyi sever. Bilmez ki o eğrinin ucu bir gün kendine de değer. Kendini sokmayan yılana, bin yıl ömür diler Lakin yine muhtaç insan, insana..   Tohum saçarsın sen, mededin topraktandır, O ne nimetin ne de şükrün farkındadır, […]